W księżycu włóczęgów
czarnym z samotności
śpiewają ostrogi.

Koniu czarnej maści,
dokąd niesiesz wędrowca zmarłego?

Stalowe ostrogi martwego
włóczęgi, który lejce
zwolnił.
Koniu chłodnej sierści,
jakiż zapach ma nóż, który okwitł!

W zaćmionym księżycu
rozkrwawiło pasmo gór
Sierra Morena.

Koniu czarnej maści,
dokąd niesiesz wędrowca zmarłego?

Noc o czarnych bokach
gwiazd ostrogą wspięta
cwałuje przez niebo.

Koniu chłodnej sierści,
jakiż zapach ma nóż, który okwitł!

Pod czarnym księżycem,
krzyk i blask szeroki
weselnego ognia.

Koniu czarnej maści,
dokąd niesiesz wędrowca zmarłego?

Halina Poświatowska/ 1963r.